E-type lang ang katanungan sa loob ng box at pindutin ang search salawikain sawikain
Custom Search

Halimbawa ng Salawikain Bukang Bibig

Halimbawa ng Salawikain, Mga Halimbawa ng Salawikain, mga salawikain, salawikain, sawikain, bukang bibig, salawikain bukang bibig

Halimbawa ng Salawikain: Kung anong bukang bibig ay siyang nilalaman ng dibdib. 
What comes out of your mouth is what is in your heart.

Halimbawa ng Salawikain Tunay na Pag-anyaya

Halimbawa ng Salawikain, Tunay na Pag-anyaya, hila, mga salawikain
Halimbawa ng Salawikain (Tagalog proverb): Ang tunay na pag-anyaya, dinadamayan ng hila. 
A sincere invitation is augmented by a pull.

Salawikain Makati ang Paa

Salawikain, makati ang Paa, Kahulugan ng Salawikain, Taong mahilig sa gala, mahilig sa lakad, mahilig sa pag-alis
Salawikain: Makati ang Paa
Kahulugan ng Salawikain: Taong mahilig sa gala, lakad, o' pag-alis

Salawikain sa Pagbibigay ng Pagkain

Halimbawa ng Salawikain:

kasabihang pilipino, Mga Halimbawa ng Salawikain, salawikain pagkain,

Kung nagbibigay ma't mahirap sa loob, ang pinakakain ay di mabubusog. 

Giving grudgingly will not appease the hunger of the one you're feeding.

Salawikain Matapat na Kaibigan

Salawikain Ang matapat na kaibigan, tunay na maaasahan.
Salawikain: Ang matapat na kaibigan, tunay na maaasahan. 
                      You will know a true friend in time of need.

Salawikain Pulutin ang Mabuti

pulutin ang mabuti ang masama ay iwaksi salawikain halimbawa

Pulutin ang mabuti at ang masama ay iwaksi
Pangungusap Halimbawa  ng salawikain:

Ang batang masama ay dapat baguhin ang kanyang ugali at dapat nyang pulutin ang mabuti at ang masama ay iwaksi.

Salawikain Damo at Kabayo


aanhin pa ang damo kung patay na ang kabayo salawikain


Aanhin pa ang damo kung patay na ang kabayo.
"What's the use of grass when the horse is already dead."

Halimbawa ng Parabula Ang Bata At Ang Aso

Halimbawa ng Parabula Ang Bata At Ang Aso

Si Boyet ay may alagang aso. Ang tawag niya dito ay Tagpi. Puting-puti ang makapal na balahibo ni tagpi. Sa bandang likod ay maroon itong isang malaking Tagpi na kulay itim. Iyon ang dahilan kung bakit tagpi ang itinawag ni Boyet sa kanyang aso. Mahal na mahal niya si Tagpi. Palagi niya itong pinaliliguan. Binibigyan niya ito ng maraming masasarap na pagkain at tubig. Madalas din niya itong ipinapasyal.

"Habol, Tagpi!" sigaw niya habang nakikipag unahan siya sa pagtakbo sa alaga.

Isang araw ay may naligaw na aso sa lugar nina boyet. Kasing laki ni tagpi ang aso pero kulay tsokolate ito. Manipis ang balahibo ng tsokolateng aso kaya hindi ito magandang tingnan. Marami pang putik sa katawan kaya mukha rin itong mabaho. Hindi ito katulad ni Tagpi na ubod ng linis dahil araw-araw niyang pinaliliguan.

Nakita ng tsokolateng aso si Tagpi. Lumapit ito sa bakod nila at tinahulan ang kanyang alaga. Gagalawgalaw pa ang buntok ni Tagpi na parang tuwang-tuwa.

Hindi nagustuhan ni Boyet na makikipaglaro si Tagpi sa marungis na aso. Binugaw niya ang aso pero ayaw nitong umalis.



"Tsuu,tsuu!" bugaw niya rito.

Ayaw umalis ng aso, panay ang tahol nito kay Tagpi. Nainis si Boyet. Kumuha siya ng mahabang patpat at hinampas niya ang aso. Nabuwal ito at nag-iiyak.

Hahampasin sana muli ni Boyet ang kulay tsokolateng aso para tuluyan nang umalis pero dumating ang kanyang tatay, agad siyang inawat nito.

"Huwag mong saktan ang aso, Boyet" sabi ng kanyang ama.

"Ang baho po kasi, itay! Baka mamaya ay mahawa pa sa kanya si Tagpi," katwiran niya.

"Paano kung si Tagpi ang mapunta sa ibang lugar at saktan din siya ng mga bata doon. Magugustuhan mo ba iyon?" tanong ng ama.

Hindi nakasagot si Boyet. Napahiya siya.

Tinulungan nilang makatayo ang aso. Pinabayaan na niya itong makipaglaro kay Tagpi.

Halimbawa ng Parabula Ang Alkansya ni Boyet

Halimbawa ng Parabula Ang Alkansya ni Boyet

Mahirap lamang ang pamilya ni Boyet. Ang ama niyang si Mang Delfin ay isang magsasaka subalit walang sariling lupa. Inuupahan lamang nito ang tinatamnan ng palay. Ang ina naman niyang si Aling Pacing ay simpleng maybahay lamang. Sampung taon na si Boyet. Siya ang panganay sa kanilang apat na magkakapatid. Sa pasukan ay nasa ika-apat na baitang na siya ng mababang paaralan.

Kapag ganitong bakasyon ay sinasamantala ni Boyet ang pagkakataon. Gumagawa siya ng alkansiyang kawayan. Panahon ng pamumunga ng bungangkahoy sa kanilang bakuran, dahil maluwang ang kanilang bakuran ay maraming punong namumunga. Pinipitas nila ng kanyang inay ang ay mga bunga at itinitinda iyon sa palengke.

Mabili ang kanilang mga tindang prutas. Kapag nakaubos sila ng paninda ay agad siyang binibigyan ng pera sa kanyang inay.

"Salamat po, inay. Mayroon na naman akong panghulog sa aking alkansiya." masayang sabi ni Boyet.

"Hayaan mo anak, bago siguro maubos ang mga bunga ng ating mga puno ay mapupuno na ang alkansiya mo. Sabi ng kanyang inay.


Napuno nga ang alkansiya ni Boyet. Masipag kasi siyang mag-ipon.

Nang malapit na ang pasukan ay nagkaroon ng malakas na bagyo nasira ang mga tanim na palay ng tatay ni Boyet. Kakaunti lang ang kanilang inani. Nagkautang ang kanyang itay, Nag-alala naman ang inay ni Boyet. Malapit na ang pasukan at nawala ang inaasahan nilang pangaagalingan ng pera.

"Baka hindi ka makapag-aral ngayong taong ito, anak," malungkot na sabi ng kanyang inay.

"Nasira ang mga pananim natin dahil sa bagyo at may utang pa tayo."

"Makakapagaral po ako, inay. Puno na po ang alkansiya ko ito ang gagamitin ko sa aking pag-aaral," nakangiting sabi ni Boyet.

Nakapag-aral si Boyet ng pasukang iyon. Salamat at naisipan niyang mag-impok para sa darating na pangangailangan.