Ano ang Pangungusap

Alam niyo ba kung ano ang kahulugan ng pangungusap?

Kahulugan ng Pangungusap

Pangungusap - Ang pangungusap ay lipon ng mga salita na nagpapahayag ng isang buong diwa. It ay maaaring isang salita lamang o' lipon ng mga magkakaugnay na salita na nagpapahayag ng buong diwa o' kaisipan. Ang Pangungusap ay binubuo ng panlahat na sangkap, ang panaguri at ang paksa subalit buo ang diwa.

Halimbawa ng Pangungusap:
1. Si Maria ay maganda.
2. Si Romeo at Juliet ay magkasinatahan.
3. Masayang naglalaro ang mga bata.
4. Bumili si tatay ng bagong tsinelas.
5. Napaka init ng panahon ngayon.
6. Mayroong bagong tsinelas si Ana.
7. Si Nenita ay bumili ng bagong notebook.
8. Si Juan at Pepe ay magpinsan.
9. Nakatulog si Joan habang nagbabasa ng aklat.
10. Si Rosario ay naghihintay ng kanilang bahay.
11. Si Nestor ay hindi sumama sa simbahan.
12. Takot si kuya kay ate.
13.Naglinis ng banyo si Nita.
14.Si Maricel ay kumakanta ngayon sa entablado.
15. Nagpagupit ng buhok si nanay.

  Bahagi ng Pangungusap

Halimbawa ng Sawikain - Maitim ang Budhi

Sa mga mahihilig manood ng mga pelikula at drama sa telebisyon, malamang narinig niyo na ang Sawikain ng ito. "Maitim ang Budhi"

Ano nga ba ang kahulugan ng sawikain na ito?

SAWIKAIN O' IDYOMA: MAITIM ANG BUDHI 

KAHULUGAN:  Ang ibig sabihin ng "maitim ang budhi" ay masama ang ugali o' tuso. Masamang tao.

HALIMBAWA NG GAMIT:  Mag-ingat ka sa lalaking iyan. Maitim ang budhi niyan kaya labas pasok sa bilanguan.

Araling Pilipino - Ang Alamat ng Rosas

Alam niyo ba kung ano ang alamat ng Rosas? Gusto niyo ba ang bulaklak na ito? Para sa karamihan, ang bulaklak na rosas ay maganda at sumisimbolo ng pag-ibig. Maganda at kaaya-aya subalit sa kanyang anking kagandahan, mayroon itong mga tinik at kailangang hawakan ng dahan dahan upang hindi ka masugatan. Narito ang "Alamat ng Rosas"


Noong araw ay may isang magandang dalagang nagngangalang “Rosa,” na balita sa kanyang angking kagandahan, kayumian, at kabaitan. Maraming nangangayupapa sa kanyang kagandahan. Ngunit ni isa sa mga ito ay hindi niya mapusuan.

Dahil ang gusto ni Rosa ay ang maglingkod sa Panginoon at sa pagtulong sa mga nangangailangan ng kanyang tulong. Ngunit si Cristobal, isang mahigpit niyang mangingibig, ay di makapapayag na di mapasakanya ang dalaga, at ito’y nagtangkang agawin si Rosa at dinala ito sa hardin.
Ngunit nananalangin si Rosa sa Panginoon at noon di’y siya’y naging bangkay. Sa takot ni Cristobal ay ibinaon niya ang dalaga sa bakuran nito at saka siya lumayo sa pook na iyon upang di na magbalik kailanman.

Mula noon ay hindi na nakita ng mga taga roon si Rosa. Sa halip, sa bakuran nito ay may isang halamang tumubo na may bulaklak ngunit paghawak sa tangkay nito ay mapapasigaw ka dahil sa talas ng tinik ng halamang hinahawakan. Dahil niloob ito ng Panginoon na gawing bulaklak si Rosa na ang tangkay ay may mga tinik na tagapangalaga rito upang di-pagnasaang pupulin lamang ng sinuman.

Araling Pilipino - Alamat ng Dama de Noche

Ang Dama De Noche, (cestrum nocturnum,) ay kilala rin sa tawag na Lady Of The Night at Night Blooming Jasmine. Marami ang may gusto sa bulaklak na ito dahil ito ay mabango.

Alam niyo ba kung ano ang alamat ng Dama de Noche?

Sa isang kaharian sa Mindanao, may isang Sultan na ubod ng tapang. Dahil sa kanyang katapangan ay maraming kaaway ang kanyang nagapi. Ang Sultan ay ipinalalagay na pinakamasuwerteng hari dahil sa bukod sa kanyang katapangan ay mayroon pa siyang isang anak na dalaga na ubod naman ng ganda.

Maraming mga mahaharlikang binata ang nanliligaw sa dalaga nguni't wala sa panlabas na anyo ang kanyang hinahanap. Ang nais niya ay iyong kagandahang nagmumula sa kalooban ng tao.

Hindi naman nagtagal at si Mayuri, ang anak ng Sultan, ay nakatagpo ng lalaking kanyang hinahanap. Siya ay si Ramen, ang bago nilang hardinero. Mabait at maginoo si Ramen kung kaya't si Mayuri ay nahumaling sa kanya. Hindi nagtagal at ang dalawa ay nagkaibigan nguni't ito ay lingid sa kaalaman ng amang Sultan ni Mayuri. Tuwing gabi lamang sila nagniniig ni Ramen sa halamanan.

Nagkukunwaring nangunguha ng bulaklak para sa kanyang silid si Mayuri at si Ramen naman ay nagdidilig.

Waring nakahalata ang hari sa kakaibang sigla ng kanyang anak. Sinubaybayan niya si Mayuri at natuklasan niya ang pag-iibigan nina Mayuri at Ramen. Sa labis na galit, ipinatapon ng Sultan ang binata sa ilog na maraming buwaya.

Sa labis na kalungkutan ni Mayuri sa hindi na pagsipot ni Ramen sa kanilang tagpuan ay umiyak siya nang umiyak. Alam niyang may nangyaring hindi maganda sa kanyang mahal. Hindi niya alam na ang kanyang ama ang may kagagawan ng lahat.

"Mahal kong Allah, yaman din lamang at wala na ang aking mahal, hinihiling ko po na ako ay mawala na rin. Ang luha kong ito ay gawin ninyong mga bulaklak na sa gabi lamang humahalimuyak ang bango. Sa pamamagitan lamang po nito maaring maalala ng aking ama na ang kanyang anak ay nawala sa kadiliman ng gabi." ang samo ni Mayuri.

Pagkawika ng mga katagang iyon ay unti-unting nagbago ang anyo ng dalaga. Naging puno ito at namunga ng mga bulaklak na hugis luha at nagsasabog lamang ng bango sa gabi.

Dahilan sa gabi lamang nalalanghap ang bango ng bulaklak, ito ay tinatawag na "Dama de Noche" ang ibig sabihin ay "dalaga sa gabi".

Ano ang Wastong Gamit ng Salitang Bitiwan at Bitawan

Bitiwan o' bitawan? Ano ang wastong gamit? Marami ang nalilito sa wastong gamit ng mga salitang ito. Dahil sa kalitohan, madalas naipapalit sa gamit ang mga ito at nagagamit ng mali sapagkat ang salitang bitiwan at bitawan ay magkaiba ang kahulugan.

Ano ang kaibahan ng salitang bitiw at bitaw?
Ang salitang bitiw ay isang pandiwa (verb) samantalang  ang bitaw ay isang pangngalan (noun).

Ang BITIW ay tumutukoy sa pagkakawala o' pag-aalis sa pagkakahawak.

Halimbawa: 
BITIWan mo ang mga braso ko kung hindi ay sisigaw ako.
BITIWan mo muna ang hawak mong aklat.
BITIWan mo na ang pag-asang babalikan ka pa ng iyong kasintahan.
Nabitiwan ni Juan ang mga pinamili niyang gulay.

Ang BITAW ay ginagamit sa pagsasabong ng manok. Ang bitaw (paglalaban ng tatalin) ay idinaraos upang bigyan ng pagsasanay ang mga manok na sasabungin. Samakatuwid, ang bitawan ay nauukol sa pook na pinagdarausan ng paglalaban ng mga manok na walang tari.

 Ang bitawan ay maaaring sa isang bakuran o' sa kalsada.

Halimbawa: 
Sa bitawan malimit mapag-usapan ang mga nakakatawang biro.
Ayokong pumunta sa bitawan dahil maingay doon.

Alamat ng Kasoy

E-play ang video sa baba:

Noong unang panahon ay nasa loob ng kasoy ang abuhing buto nito. Lungkut na lungkot ang buto sapagkat madilim na madilim sa loob ng kasoy. Lalo itong nalungkot nang malamang magdaraos ng isang handaan ang Adang kagubatan. Sa gabi ng handaan ay ipinatawag ng Ada ang lahat ng hayop at halaman.

Ang buong kagubatan ay nagliliwanag sa tama ng mga ilaw ng parol ng mga Alitaptap. Ang huni ng mga Kuliglig at kokak ng mga Palaka ay sumasaliw sa awit ng mga Maya. Masayang kasayaw ng mga Kuneho ang mga Usa, ng mga Elepante ang mga Tamaraw, ng Zibra ang Tsonggo. Kapareha naman ni Kangkong ang Sitaw, ni Mangga ang Dalanghita, ni Saging ang Papaya.

Lahat ay nagsasayaw. Lahat ay kumakanta. Masayang-masaya ang kagubatan. Bukod tanging ang buto ng kasoy ang lungkut na lungkot.

“Mabuti pa sila, nakikita ang masayang paligid. Heto ako, nakakarinig ng awit at tawanan pero hindi naman nakikita ang katuwaan.”

Naulinigan ng makapangyarihang Ada himutok ng Buto.

“Gusto kong maging maligaya ka. May kahilingan ka ba?”

“Ayoko pong nakakulong sa madilim na lugar na kinalalagyan ko. Naiinggit ako sa ibang hayop at halaman na tuwang-tuwa kapag may handaan sa kagubatan. Nakakasama sila sa pagsasaya. Hindi lang nila naririnig kundi nakikita pa ang katuwaan ng lahat. Maawa kayo, mahal na Ada. Gawan ninyo ng paraang makalabas po sana ako sa pagkakakulong ko sa loob ng prutas na ito.”

Naantig ang maawaing damdamin ng mahal na Ada. Iwinasiwas nito ang nagniningning na pananglaw. Sa isang iglap ay nakalabas sa madilim na kulungan ang Buto.”

Masayang-masayang napanood ng Buto ng Kasoy ang sayawan, kantahan, at pagkakatuwaan ng mga hayop at halaman.

Ang malakas na pagkokak ng mga Palaka at paghuni ng mga Kuliglig ay sumaliw sa awit ng mga Maya. Sa tuwa ng Elepanteay kumembut-kembot ito sa pag-indak. Napapasabay din sa pagimbay ang mahagway na Kawayan kasama ang Pagong na nagbababa at nagtataas ng bahay-bahayan.

Hatinggabi na nang iwasiwas na muli ng butihing Ada ang kaniyang makinang na pananglaw. Hudyat iyon ng pamamahinga. Pinatay na ng mga Alitaptap ang parol nila.

Nalungkot ang Buto nang dumilim na ang paligid. Nahahalinhan ng takot at lungkot nang kumulog at kumidlat. Napansin ng Buto na nagsipagtago ang mga hayop sa mga kuweba. Mahigpit namang ikinabit ng mga halaman ang mga ugat sa ilalim ng lupa.

Tulad ng dapat asahan, bumuhos na ang malakas na ulan. Takot at kinakaliglig sa lamig ang Buto.

“Ga…Ganito pala sa labas. Ma…Mamamatay ka sa sobrang ginaw. Mabibingi ka sa ingay ng kulog. Malamang na tamaan ka pa ng kidlat. A…Ayoko na sa labas.”

Hindi pinakinggan ng Ada ang abuhing Buto ng Kasoy. Bilang panghabambuhay na parusa ay pinamalagi ng Adang manatili sa labas ng Kasoy ang abuhing Buto nito.

Iyan ang Alamat ng Kasoy at ng di nito makuntentong Buto.

Salawikain Tungkol sa Buhay

Mga Halimbawa ng Salawikain tungkol sa buhay:

Salawikain Tungkol sa Buhay : Ang buhay ay parang gulong. Minsan sa ibabaw, minsan sa ilalim.
Kahulugan: Katulad ng gulong, ang buhay ng tao ay umiikot. Minsan masaya, minsan malungkot. Hindi dapat paghinaan ng loob kung mayroon mang mga problemang hinaharap dahil iikot din ang takbo ng buhay.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Kapag may itinanim, may aanihin.
Kahulugan: Kapag mayroon kang ginagawa, mayroon kang resulta na makukuha. Kapag nagtanim ka ng kabutihan sa kapwa, mayroon ka ring kabutihan na makukuha balang araw. Kapag nagtanim ka ng sama ng loob o' galit sa kapwa, darating rin ang panahon na ikaw ay aani ng masamang epekto sa ginawa mo. 

Salawikain Tungkol sa Buhay :  Ang buhay ay parang tanghalan. Lahat tayo ay may papel na ginagampanan.
Kahulugan: Katulad ng mga tauhan sa tanghalan, bawat isa sa atin ay may kanya kanyang tungkulin at responsibilidad.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Sumayaw ka na parang walang nanonood sayo.
Kahulugan: I enjoy mo ang iyong buhay na parang walang nakatingin sayo at walang taong pupuna kung magkamali ka man. Huwag mag-alinlangangan.  

Salawikain Tungkol sa Buhay : Huwag kang umiyak dahil natapos na, ngumiti ka dahil nangyari ito.
Kahulugan: Ang salawikain na ito ay isang paalala na sa buhay natin, kailangan nating itoon ang ating pansin sa mga magagandang bagay at positibong pangyayari na idinulot ng isang bagay.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Maniwala ka't tahakin ang direksyon ng iyong mga pangarap!
Kahulugan: Kailangan mong tibayan ang iyong kalooban at sundin ang daan tungo sa pag-abot ng iyong mga pangarap.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Ang tao ay nakikilala sa mga kaibigan niya.
Kahulugan: Ang salawikain na ito ay isang paalala na kailangan nating piliing mabuti ang ating mga kaibigan dahil madalas iniisip ng mga tao na kung ano ang katangian ng iyong mga kaibigan, iyon din ang katangian mo.Kung mababait ang iyong kaibigan, malamang mabait rin ang tingin sa iyo ng mga tao. 

Salawikain Tungkol sa Buhay :  Kung ano ang taas ng paglipad, siyang lagapak kung bumagsak.
Kahulugan: Ang ibig sabihin ng salawikain na ito ay pagpapakumbaba. Kailangan nating panatilihin ang kababaan ng loob at hinay hinay lang sa buhay. Iwasan ang kayabangan upang kabiguan ay di makamtan.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Ang paglalakbay ng isang libong milya ay nagsisimula sa isang hakbang.
Kahulugan: Ang salawikain na ito ay nagpapaalala sa atin na kailangan nating magsimula. Huwag mong isipin kung gaano kalaki ang proyekto o' kung gaano katagal ito matatapos. Ang mahalaga ay simulan mo na ito.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Ano man ang gagawin, makapitong iisipin.
Kahulugan: Ang salawikain na ito ay nagpapaalala na sa buhay natin, kailangang pag-isipan ng mabuti at ng maraming beses ang mga desisyon na gagawin.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Kung ano ang ayaw mo, huwag gawin sa iba
Kahulugan: Ang  salawikaing ito ay nagpapaalala sa atin ng respeto sa kapwa. Ang mga bagay na hindi mo gusto ay hindi mo rin dapat ginagawa sa kapwa mo.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Ang lahat ay may kagandahan, ngunit hindi lahat ay nakakata nito.
Kahulugan: Ang salawikain na ito ay nagsisilbing paalala na mas bigyan natin ng pansin ang kagandahan sa buhay. May mga taong hindi nakakakita sa positibong anyo ng mga bagay. Kung bubuksan lang natin ang ating mga mata, maraming magagandang bagay at pangyayari na nakapalibot sa mundo.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Huwag tumira sa nakaraan, huwag managinip ng hinaharap, itoon ang isip sa kasalukuyang sandali.
Kahulugan: Ang salawikain na ito ay isang paalala na ang nakaraan ay lumipas na at ang bukas ay hindi pa nagaganap. Mas kailangang mas bigyan ng pansin ang sa kung ano ngayon. Iwasang manghinayang sa nakaraan at mangamba sa hinaharap. Ang importante ay ang ngayon.

Salawikain Tungkol sa Buhay : Ang buhay na ito ay parang isang swimming pool. Sumisid ka sa tubig, ngunit hindi mo makita kung gaano ito kalalim.
Kahulugan: Ang buhay ay matalinghaga. Hindi mo alam kung ano ang maaaring mangyari kaya dapat sumabay ka lang sa galaw ng panahon.

May tanong ka pa ba? E-type sa loob ng box at pindotin ang search.

Custom Search

Sino ang Gumawa ng Watawat ng Pilipinas

Ang watawat ng Pilipinas ay unang naisip gawin ni Heneral Emilio Aguinaldo. Konsepto niya ang orihinal na watawat ng Pilipinas. Ang watawat ng Pilipinas ngayon ay medyo iba kompara sa orihinal na konsepto ni Heneral Emilio Aguinaldo. Mas marahan ang kulay asul nito kaysa sa kasalukuyang pinag-uutos na kulay royal blue, mas marami itong sinag noon pero walo rin ang naging mga dulo, at may mahiwagang mukha sa araw nito.

Malaki ang impluwensya ni Heneral Emilio Aguinaldo sa disenyo ng watawat ng Pilipinas kaya maituturing siyang Ama ng ating Pambansang Bandila. Ito ang isa sa pangunahing pamana niya sa bansa kasama na ang himig ng ating Pambansang Awit na siya rin ang nagpagawa.

Sino ang nagtahi ng watawat ng Pilipinas?

Tatlong tao ang unang nagtahi ng unang watawat ng Pilipinas. Sina (1) Marcela Mariño Agoncillo at ang kanyang batang anak na noon ay limang-taong gulang lamang na si (2) Lorenza, at ang pamangkin ni Doktor Jose Rizal na si (3) Delfina Herbosa de Natividad. 

Saan tinahi ang Watawat ng Pilipinas? 

Ginawa nila ang bandila sa Happy Valley, Hongkong taong 1898.

May tanong ka pa ba? E-type sa loob ng box at pindutin ang search.

Custom Search

Alamat ng Buwitre

Napakatagal na panahon na ang nakararaan ng mangyari ang pagsumpa ng mga magulang sa isang batang babae na may pangalang Bereti. Si Bereti ay mula sa angkan na may maalwang buhay. May malawak na lupain ang kanyang mga magulang. Marami silang pananim. Marami rin silang mga alagang hayop. Bunso si Bereti at paborito ng ama. Dala marahil na nakakamit ang lahat kaya may hinahanap si Bereti sa buhay. Ibig niyang maranasan ang mga bagay na kaiba sa kinalakihan.

Si Aling Juana ang tagalaba ng pamilya. May anak itong laging isinasama sa paglalaba. Ito si Karing. Halos magkasing-edad sila ni Bereti kaya madaling nagkalapit ang mga loob. Ani Karing ay naiinggit ito kay Bereti dahil nakukuha ang lahat ng gusto. Ang sabi naman ni Bereti ay naiinggit kay Karing dahil marami itong bagay na nararanasan na hindi niya nararanasan.

Mula noon ay laging magkasama ang dalawa. Mabait ang pamilya ni Aling Juana kaya panatag ang loob ng ama't ina ni Bereti. Nalaman ni Bereti na madalas sumala sa oras sina Karing. Kapag walang makain ay naghuhukay ng mga gabi, tugi o anumang halamang ugat sina Karing para maipantawid-gutom. Nagkakasya rin ang pamilya na mamulot ng mga tirang pagkain na maaari pang pakinabangan.
Hindi maunawaan ni Bereti ngunit eksayted siya sa buhay nina Karing. Nakikihukay siya ng mga halamang ugat at namumulot ng tirang pagkain. Nakikisalo siya sa pamilya at totoong nasisiyahan siya. Galit ng galit ang ama ni Bereti nang may nakapagsabi na namumulot at kumakain ng tirang pagkain ang anak. Hinanap nito si Bereti noon din. Gulat na gulat ang ama nang makita si Bereti kasama ng ilan pang mga bata na hila ang isang kamama-tay na kambing. Ani Bereti ay kinagat ng malaking aso ang kambing kaya namatay. Aniya pa ay kakarnehin nila ang kambing para kainin.

Nagpuyos sa galit ang ama. Kinagalitan si Bereti at pinauwi ngunit ayaw sumunod ng bata.

"Kung ang gusto mo ay kumain ng mga tira at karne ng mga namatay na hayop, sige, magpakabusog ka. At para mas maging masaya ka, habang buhay sanang ganyan na lang ang kainin mo!" wika ng ama.

Kinabukasan ay nawala si Bereti. Sa halip, isang ibong kahawig ng agila ang nakitang kumakain ng isang patay na baka.

Ayon sa marami ay si Bereti ang ibong iyon na isinumpa ng ama. Tinawag silang Bereti ang ibon pero dahil hindi pa gaanong marunong bumigkas ang isang bata ay buwitre kung tawagin ito. Mula noon ay tinawag ng buwitre ang ibon.

Ang Alamat ng Makahiya

Alam niyo ba ang Alamat ng Makahiya? Ang Makahiya ay isang uri ng halaman na tinuturing na damong ligaw. Maaring nakita niyo na ito lalo na noong kabataan ninyo habang naglalaro sa labas ng bahay. Madalas itong tumutubo saan man sa mabababang lugar sa buong kapuluan ng Pilipinas. Kilala ang Makahiya dahil sa katangian nito na tumitiklop ang dahon kapag hinawakan. Ang mga sanga nito ay napalilibutan ng tinik at may bulaklak na kulay rosas.

Narito ang Alamat ng Makahiya...

Noong araw, may isang halamang ligaw na tumutubo sa gubat. Ito ay napakaganda. Ang dahon nito ay pinung-pino. Ang bulaklak nito ay kulay lila na kikislap-kislap tulad ng mga bituin. Dahil dito, naging mapagmalaki ang halamang ligaw.

Minsan, umulan nang malakas. Ang masipag na si Langgam na naghahakot ng inipong pagkain ay inabot ng ulan sa daan. Lumaki ang tubig kaya umakyat si Langgam sa pinakamalapit na halaman. Nagkataong ito pala ang halamang ligaw.



Nagalit ang halamang ligaw. Ipinagtabuyan niya ang kaawa-awang si Langgam Inuga niya ang kanyang mga tangkay kaya nahulog sa tubig ang kaawa-awang si Langgam. Naawa si Alitaptap kay Langgam. Pumitas siya ng dahon at inianod sa tubig. Kumapit dito si Langgam at siya ay nasabit sa Punong Tubo. Pinatuloy siya ni Tubo at binigyan pa siya ng pagkain.

Ang buong pangyayari ay nakita ni Diwata, ang makatarungang pinuno ng hayop at halaman. Pinagkalooban niya ng gantimpala ang maawaing si Tubo at si Alitaptap. Binigyan ni Diwata ng ilaw si Alitaptap at ginawa niyang matamis ang Punong Tubo. Samantala pinarusahan ni Diwata ang palalo at mapagmalaking halamang ligaw. Nawala ang taglay nitong bango at siniputan ng mga tinik ang kanyang katawan. Nahiya ang halamang ligaw kaya itinitikom niya ang kanyang mga dahon tuwing ito'y masasaling. Mula noon, nakilala ang halamang ligaw sa tawag na Makahiya.